ധ്യാനത്തിലേക്ക് സ്വാഗതം !

കണ്ണ് തുറന്നു പുറത്തേക്കു നോക്കണേ..കണ്ണടച്ച് അകത്തേക്കും!

SUNILMANJERI. MOB:9895 34 56 16

SUNILMANJERI. MOB:9895 34 56 16

SUNILMANJERI MOB:9895 34 56 16

Wednesday, October 06, 2010

പ്രണയിക്കാന് തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്


പ്രതിസന്ധിയില് കൂടെ നില്ക്കുന്നവരാണ് യഥാര്ത്ഥ സ്നേഹിതര്. പ്രണയം മധുരതരമെങ്കിലും പ്രണയിക്കുക ശ്രമകരമായ കാര്യമാണ്. പറ്റിയ ആള്, സാഹചര്യം, പ്രിയപ്പെട്ടവയുടെ ത്യജിക്കല് അങ്ങനെ പലതും അതില് ഉണ്ടാകും.

പ്രണയിക്കാന് തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് വരെ പ്രണയിക്കുന്നയാള്ക്കും നിങ്ങള്ക്കും ഇടയില് എന്ത് പ്രത്യേകതകളാണ് നില്ക്കുന്നതെന്ന് സ്വയം തിരിച്ചറിയുക. നമ്മള് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതിനേക്കാള് നമ്മളെ ഇഷ്ടപ്പെടൂന്നവരെ പ്രണയിക്കുകയാണ് ഉത്തമം.

നിങ്ങളില് താല്പര്യമുള്ള അനേകരില് യഥാര്ത്ഥത്തില് നിങ്ങളെ ആവശ്യമുള്ളവരുടെ മാനദണ്ഡം തീര്ച്ചയായും ഏകദേശം ഇതിന് അനുസൃതമായി രൂപപ്പെടുത്താം.

1. എത്ര അകലത്ത് ആയാല് പോലും ഏത് മാര്ഗ്ഗത്തിലൂടെയും നിങ്ങളുമായി ബന്ധം നിലനിര്ത്തുന്നതില് അവര് സന്തോഷം കണ്ടെത്തും.

2. നിങ്ങള്ക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കില് പോലും അയാളുടെ വികാരങ്ങള് നിങ്ങളുമായി പങ്ക് വയ്ക്കാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നയാളാകും നിങ്ങളിലെ യഥാര്ത്ഥ തല്പരര്.

3. നിങ്ങള്ക്ക് സന്തോഷം നല്കി അയാള് നിങ്ങളെ എത്ര ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി തരാന് കൂടുതല് സമയം വിനിയോഗിക്കും.

4. നിങ്ങള് വാലു പോലെ പിറകേ നടക്കുന്നതും നിങ്ങളുടെ പിന്നാലെ നടക്കുന്നതും അയാള്ക്ക് നല്കുന്ന ആനന്ദം വളരെ വലുതായിരിക്കും.

5. നിങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങള്ക്ക് നിങ്ങള് അറിയാതെ തന്നെ പരിഗണന നല്കും. നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടങ്ങള് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അതിന് അനുസൃതമായി പെരുമാറും.

ഇനി നിങ്ങള്ക്ക് കടുത്ത പ്രണയമുണ്ടെങ്കില് തന്നെ ഈ ലക്ഷണം കാട്ടുന്ന ആള്ക്കാരെ പ്രണയിക്കുന്നത് കഴിയുന്നെങ്കില് ഒഴിവാക്കുക. അവസാന നിമിഷത്തെ നിരാശ മറികടക്കാന് ഇത് തുണയാകും.

1. നിങ്ങളുമായി ഇടപഴകുന്നതിനു സമയം കണ്ടെത്തുമെങ്കിലും അതിനായി വീണ്ടും വീണ്ടും താല്പര്യം കാട്ടില്ല.

2. പിന്നീട് വിളിക്കാമെന്ന് പറയുമെങ്കിലും വാക്ക് പാലിക്കാനിടയില്ല.

3. നിങ്ങളുമായി വികാരങ്ങള് പങ്കു വയ്ക്കുന്നതിനോ പിന്നാലെ നടക്കുന്നതിനോ ഒട്ടും തന്നെ താല്പര്യമുണ്ടാകില്ല.

4. നിങ്ങളെ കുറിച്ച് അയാള് ഒരു ധാരണയും ഉണ്ടാകില്ല. അയാളിലെ ധാരണകള്ക്ക് അനുസരിച്ചായിരിക്കും നിങ്ങളോടുള്ള പെരുമാറ്റവും.

5. നിങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനോ നിങ്ങളില് താല്പര്യം ജനിപ്പിക്കുന്നതിനോ അയാള് കൂടുതല് മിനക്കെടാറില്ല. അയാളുടെ ജോലികള് നിങ്ങളെ ഏല്പ്പിച്ച് വെറുതെ ഉത്തരവാദിത്വത്തില് നിന്നും ഒളിച്ചോടും.


ധ്യാനം വേണ്ടത് ഉള്ളിലേക്കാണ്, ഉള്ളിലാണ് ഭഗവാന്


എല്ലാറ്റിലും ഞാനാണ്, എല്ലായിടത്തും ഞാനാണ് എന്നറിഞ്ഞവന് പിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അപൂര്ണറനാണ് ആഗ്രഹം. ‘അതു’കൂടി കിട്ടിയാല് പൂര്ണഗമാകുമെന്നതാണ് ആഗ്രഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. വിശ്വത്തിന് ഉണ്മ നല്കുംന്നത് ഞാനാണെന്ന അറിവിലാകണം നമ്മുടെ അടിത്തറ. ഞാനെന്ന ബോധമാണ് ചുറ്റുപാടുമുള്ള എല്ലാറ്റിനേയും നിലനിര്ത്തു്ന്നത്. നിദ്രയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോള് കാലവും ദേശവും ഇല്ല. എല്ലാം എവിടെയോ ലയിക്കുന്നു. ആനന്ദമെന്ന അനുഭവത്തിലേക്കാണ് ഇങ്ങനെ ദിവസവും നാം അറിയാതെ പ്രവേശിക്കുന്നത്. അതിലേക്ക് ബോധപൂര്വ്വം് പ്രവേശിക്കലാണ് ധ്യാനം. ഇളകാത്ത ദീപത്തെപ്പോലെയാകണം നമ്മള്.
മിതമായ ഭക്ഷണം, ഉറക്കം, വിഹാരകര്മ്മതങ്ങള്, എല്ലാം മിതമായ രീതിയില് വേണം. മിതത്വമാണ് ഒരുവനെ സത്യം അറിയാന് സഹായിക്കുന്നത്. അത് വിഷമം പിടിച്ച ഒന്നല്ല. ഒരുപാട് പ്രയാസങ്ങള് വേണ്ട അത് നേടാന്. ക്രമമായ ഭക്ഷണം, വിനോദം, കര്മ്മ്വ്യാപാരം, ഉറക്കം, ഉണരല് – എല്ലാറ്റിലും ക്രമത്തെ പിന്തുടരുന്നവര്ക്ക്ക യോഗഫലമായി ദുഃഖനിവൃത്തിയുണ്ടാകും. ഗതകാല സങ്കല്പങ്ങളോ ഭാവികാല ആശങ്കകളോ ഇല്ലാതെ അങ്ങേയറ്റത്തെ ജാഗ്രതയാണ് ധ്യാനം. ഒരു ഉള്വ ലിയല്, ഊര്ജഇസമാഹരണം ആണ് ധ്യാനം. ധ്യാനത്തില് നിന്ന് ഉറക്കത്തിലേക്കല്ല, കര്മ്മത്തിലേക്കാണ് വരിക. പൂര്ണലമായി വര്ത്ത്മാനത്തില് വര്ത്തിംക്കലാണ് അത്.

എല്ലാം നമ്മള് കാണും കേള്ക്കും . ആ ഇന്ദ്രിയങ്ങള് വേറെയാണ്. കാതിന്റെ കാതും കണ്ണിന്റെ കണ്ണും ഒക്കെയായി നിലകൊള്ളുന്ന പ്രാണനാണ് അത്. സ്വപ്നം കാണുന്ന കണ്ണും സ്വപ്നത്തില് കേള്ക്കു ന്ന കാതും ഏതാണെന്ന് ആലോചിക്കുക. ധ്യാനത്തില് സൂക്ഷ്മേന്ദ്രിയങ്ങള് പ്രവര്ത്തംനനിരതമാകും. ചിന്തകള് ഏത്, എപ്പോള്, എങ്ങനെ വരുമെന്ന് പറയാനാകില്ല, അവ വരും. പക്ഷേ, അവയ്ക്കു പിറകേ പോകരുത്. ആത്മാവുകൊണ്ട് ആത്മാവിനെ കാണുന്നവന്, തന്നില് തന്നെ സന്തോഷിക്കുന്നവന് ആണ് യോഗി.
വൃക്ഷത്തെ കാണുമ്പോള് ജാതി തിരിച്ചാണ് (മാവ്, തെങ്ങ്, കവുങ്ങ് എന്നിങ്ങനെ) കാഴ്ചയെങ്കില് സത്യം മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവര്ണ നീയമായ തലങ്ങളിലേക്ക് ദൃശ്യത്തേയും ശബ്ദത്തേയുമൊക്കെ കൊണ്ടുപോകുന്നതാണ് ധ്യാനം. മനനം ചെയ്യാന് പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറത്താണത്. വിശ്വം മുഴുവന് ഒരു നടനമാണ്. നൃത്തത്തില് നടനവും നര്ത്തയകനും രണ്ടല്ല. അതുമായി ഇഴുകിച്ചേരണം. ആ ഭാവത്തില് ഭൂമിയുടേയും നക്ഷത്രങ്ങളുടേയും സംഗീതം വരെ കേള്ക്കാം .
നാം ജനലിലൂടെ പുറത്തുനോക്കുമ്പോള് പുതിയതൊന്നുമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നുവെങ്കില് നാം ഒന്നും കാണുന്നില്ല. ഇപ്പോള് കച്ചവടക്കണ്ണുകൊണ്ട് എല്ലാം വില നിശ്ചയിച്ചാണ് കാണുന്നത്. പഴയതൊക്കെ നിലനില്ക്കെമ കാഴ്ചപ്പാടില് ഒരു മാറ്റമാണ് ധ്യാനമുണ്ടാക്കുന്നത്. ഉന്നതമായ ഒരു തലത്തിലേക്കുള്ള ഉയര്ച്ചക. നിയന്ത്രിതമാര്ന്നൂ, ഒരു പ്രലോഭനങ്ങള്ക്കും വഴങ്ങാത്ത, ഒരൊത്തുതീര്പ്പിേനുമില്ലാത്ത മനസ്സ് മറ്റൊന്നിലും ആശ്രയിക്കാതെ തന്നില്തചന്നെ നില്ക്കു മ്പോള് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും വിട്ടുപോകും.
പുറത്തേക്കല്ല ധ്യാനം വേണ്ടത്. ഇപ്പോള് എന്തു പറഞ്ഞാലും ഭഗവാനേ എന്നു പറഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് ധ്യാനിക്കും. ഉള്ളിലേക്കൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലായിടത്തും നാം നോക്കും. ഉള്ളിലാണ് ഭഗവാന്. താന് തന്നെയാണ് ലക്ഷ്യമാകേണ്ടത്. അമൃതത്വം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് എല്ലാറ്റിന്റേയും ആധാരമറിയാന് ഉള്ളിലേക്ക് തിരിയും.
അവലംബം: സ്വാമി സന്ദീപ് ചൈതന്യയുടെ ഗീതാജ്ഞാന യജ്ഞം

Tuesday, October 05, 2010


ധ്യാനം

അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ കണ്ണിന്റെത കാഴ്ച മങ്ങുന്നത് കാരണം നമ്മുടെ മുന്നില്ലുള്ളത് പോലും വളരെ കുറച്ചേ നാം കാണുനുള്ളൂ എന്നാല്‍ ഒരു മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തില്‍ നേരെത്തെ നാം കാണാത്ത പലതും അവിടെ നാം കാണുന്നു . അല്പം കഴിഞ്ഞു 110 വോല്ടിന്റെ ഒരു ബള്ബ് ‌ അവിടെ കത്തിക്കുന്പോള്‍ കാഴ്ച ഒന്ന് കുടി ക്ര്ത്യമാകുന്നു . കാണാത്ത പലതും തെളിഞ്ഞു കാണുന്നു . ധ്യാനം നമ്മുടെ ഉള്ളില്‍ പ്രവേശികുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവുന്ന മാറ്റം ഇതുപോലെയത്രേ ! നേരെത്തെ കാണാത്ത പലതും കാട്ടിത്തരുന്നു .